سکوت مرز تنهایی منست /

 حرف هایم را در سکوت نهفته بر لب بشنو /

 مگذار زمزمه شود /

 فریاد شود /

 طبل شود /

 بگذار معصومانه در دل آهنگ شود /

 حرف شود /

 آه شود /

با سکوت شبانه هم رنگ شود /

 سکوتم را بشنو / 

 درپس گریه های شبانه ام /

آن گاه که تنهایی هم آغوش منست /

سر بر زانو /

 خود را میان تاریکی و غم گم کردن /

آن جا سکوتم را بشنو /

 و این سکوت برای تو می خواند /

 برای تو می ماند /

 در دل نگه دارش /

 بگذار خاموش بماند /

 سکوت درنگاهم پیداست /

 نگاه عاشقانه ی هر روز/

 نگاهم تا ابد عاشقانه از ان تو باد  /

و سکوتم عاشقانه پر از حرفست /

 اما دیگر سخن نخواهد گفت /

 صدا نخواهد داشت /

 سکوتم را بخوان /

و با نام خدواندی به من اشاره کن /

به من اشاره کن....